Oudere jongere

Het valt me op dat ik het dikwijls toch wel erg eens ben met wat Arnon Grunberg te berde brengt in zijn Voetnoot. Dikwijls, niet altijd. Nog niet zo lang geleden deed hij schamper over Boyhood, noemde de vrijwel unaniem bewierookte film saai. Eens! Op de scène na met glazen gooiende alcoholische stiefpapa is de film saai. Geen spanningsboog, geen drama. Te optimistisch, te goedmoedig. En vanochtend weet Arnon weer meesterlijk af te rekenen met een paar televisiehoofden. Een magere vrouw met platitudes over Gaza: Jessica Durlacher. En een in een leren jasje gestoken Koot-en-Bieiaanse oudere jongere: Matthijs van Nieuwkerk. Nieuwkerk bij Tan, Pauw bij Nieuwkerk, de Nederlandse talkshowbusiness is inderdaad niet veel meer dan een zelffeliciterend netwerk.

Neus

De schrijver van Bonita Avenue heeft een heel grote neus. Dat zag ik in 2011 toen ik in Vlissingen was met D. We aten in De Gevangentoren, het enige enigszins redelijke restaurant dat Vlissingen telt, en omdat De Gevangentoren het enige enigszins redelijke restaurant is dat Vlissingen telt, at de jury van het Film by the sea festival daar ook. In die jury ondermeer Peter Buwalda, die ik eerst niet had zien zitten omdat hij achter zijn neus schuilging, waaraan ik hem in tweede instantie herkende, dat dan weer wel. Wie ik wel meteen opmerkte was Sylvia Hoek, die in werkelijkheid even mooi en frêle is als op het witte doek. Diezelfde Sylvia Hoek mocht later dat jaar een keer aanzitten bij DWDD om dat boek van Peter Buwalda te bejubelen. Ze had hem leren kennen bij de jury van etc… Trouwens wat een zelffeliciterend en incestueus programma is dat toch, die DWDD: echt VARA/PVDA. Die tuthola van een Gerdien Verbeet was van de week weer “tafeldame”, en die mocht dan Martijn van Nieuwkerk feliciteren met dat ie omroepman van het jaar geworre was en daarna gingen ze aan tafel met allemaal andere tafeldames en –heren, gezellig babbelen over mensen die iets op te biechten hadden, lekker actueel i.v.m. Lance Amstrong en Oprah Winfrey. Trouwens, ook vorig jaar was Peter Buwalda in Vlissingen. Ik zat met een date in een stranttent te eten, kijk ik om, zie ik wederom Peter Buwalda zitten. “Kijk, daar zit Peter Buwalda, van Bonita Avenue,” zei ik nog. Maar ze kende Peter Buwalda niet.