Filmtemperatuur

Mijn moeder en ik zaten linksachter in de bioscoop. Omdat je als publiek de temperatuur in de film zelf mocht regelen –een noviteit–, drentelde mijn moeder door het gangpad naar het witte doek om de kachel een paar graadjes hoger te zetten; mijn moeder heeft het altijd koud. Rechts van het gangpad zaten Van Kooten en De Bie. Terwijl mijn moeder bezig was de temperatuur te regelen, liet Kees van Kooten zijn afkeuring blijken. Met sarcastische stem riep hij luid: “Natuurlijke temperatuur! Natuurlijke temperatuur!” Ik werd boos. “Zeg meneer Van Kooten, zoudt u mijn moeder niet met rust laten?!!” Kees van Kooten werd bang en deed er meteen het zwijgen toe.

Verderkijker

De Verrekijker is een boekje waarin de zoektocht naar de oorsprong van een verrekijker een kapstok is voor quasi-ironische overpeinzingen, grappenmakerij en fantasmen. Vroeger was alles beter. En de zoon van Kees van Kooten mocht al op zijn derde jaar in een lange broek. Kneuterigheid troef. Woordspelingen: “Verderkijker.”“Samenkleving.” “Pijnwaar.” “Grenadinejagers.” “Ik zit graag rond middernacht aan de keukentafel met de radio en de televisie uit maar met een fles wijn aan.” Er zullen genoeg mensen zijn die zoiets onderhoudend vinden. Met literatuur heeft het evenwel niets te maken.

Boekenweek

Ik ben zo lamlendig als iets heel lamlendigs. Vanmiddag heb ik koffie gedronken met een vriendin en daarna zijn we naar de boekwinkel gegaan om een boek te kopen. Die boekenweekgeschenkboekjes zijn negen van de tien keer zonde van je tijd – toch wil ik het hebbe. Dan sta ik in zo’n boekwinkel en er is niet een roman die ik kopen wil. Geen zin in vertalingen. Geen zin in al die Nederlandse halftalenten. In de Volkskrant kreeg Jan van Aken vijf sterren voor zijn nieuwe roman, maar die recensie las ik met argwaan. Want geschreven door Bert Wagendorp die nooit recensies schrijft of het moet over een roman van Jan van Aken zijn, daarvoor maakt hij graag een uitzondering. Is dat een vriend van hem of zo? Ik hoor/ lees nooit wat van Jan van Aken. Dat ik hem ken, komt exclusief door Bert Wagendorp. En misschien schrijft Jan van Aken wel heel verdienstelijke historische romans, wie weet, maar ik vind het toch een te groot risico. Uiteindelijk maar Winter Journal van Paul Auster gekocht. En ondanks Engelstalig toch boekenweekgeschenkdingetje gehad.