Een idee op de plee

Al schijtende had ik een interessante gedachte. Ik las de column van Esther Gerritsen toen de stront mijn kont verliet. Haar column ging over een televisieserie waarin een personage uit 2006 terug in de tijd gekatapulteerd werd. Net toen ik een verlossende scheet liet, die gevolgd werd door een laatste klodder stront van dubieuze consistentie, dacht ik deze lumineuze gedachte: Als je door sneller dan de tijd te reizen terug in de tijd kunt, moet het omgekeerde ook gelden: door langzamer dan de tijd te reizen naar voren in tijd gaan, het heden verlaten en de toekomst betreden.

Van welk materiaal is de zak van Sinterklaas gemaakt?
Van huidweefsel.

In welke Oostenrijkse stad bevindt zich zowel het mannelijk als het vrouwelijk geslacht?
Insbrück.

Interview

In de trein terug naar huis las ik in het Volkskrant Magazine een interview met Zadie Smith waarin ze stelt dat er niets saaier is dan een interview met een schrijver. In haar geval klopte dat. Daarnet las ik op de wc het interview met Esther Gerritsen in de VPRO-gids. Daaruit bleek ondermeer dat Esther Gerritsen ontroert kan raken van een warme wc-bril. Of ik ontroert zou raken wanneer Esther Gerritsen vlak voor mij naar de wc zou zijn geweest, betwijfel ik, maar ik vind het wel een geil idee. (Een fantasie die mij mateloos opwindt: gepijpt worden door een mooie vrouw die met haar dikke derrière op de pot een grote drol van stront zit te draaien). Soms speel ik met de gedachte mezelf te interviewen, allez, daar een verhaal over te maken, een interview als in een magazine, met mij als gevierd schrijver, en dan zo dat er wél boeiende antwoorden gegeven worden.