Zwaar leven

Niet voor het eerst zie ik hem lopen op het parkeerterrein van de bouwmarkt. De man heeft haar tot op zijn schouders en is van boven kalend. Baard van een dag of drie, afhangende broek, slippers aan de voeten. Vrijgezel, definitely. Geen echtgenote en ook geen moeder meer om hem naar de kapper te sturen. Hij loopt tegen de zestig en de hoop op erotische successen heeft hij allang laten varen. Hij loopt niet, hij sloft naar zijn oude Peugeot stationwagon. Hij opent de achterklep en zet de verfpotten in de laadruimte. Zijn bewegingen zijn traag en ongeïnspireerd. Depressie en medicamenten.

Vogels zijn leuk om naar te kijken

Op het terras in de tuin dronken we koffie. Veel huiszwaluwen in de lucht, gierzwaluwen ook, die eigenlijk geen zwaluwen zijn. Ik wees de buurman en mijn moeder op het verschil. “Die grote zijn gierzwaluwen. Kijk maar goed, dan zie je het verschil. Ze zijn sikkelvormig en helemaal donker van kleur. Ze slapen in de lucht.”

Dat was eergisteren. Op diezelfde ochtend zag ik hoe een mus in de vlucht een vliegje verschalkte.

Gisteren zag ik een jonge kauw op de stoep. Volwassen kauwen hielden mij op gepaste afstand met gekraste waarschuwingen.

Vandaag toen ik van mijn werk terugreed naar huis, moest ik op de rem voor de overstekende kuikentjes van een fazant. Eentje schrok zo van mij dat die prompt een niet onverdienstelijke eerste vliegpoging ondernam.

Overpeinzing

Gistermorgen op kantoor luisterend naar radio4 hoorde ik een vioolconcert van Mendelsohn aangekondigd worden, schreef ie toen ie 13 was, Mendelsohn, zei de presentator. Ik dacht daar een ogenblik over na en kwam tot de volgende conclusie die ik met mijn collega deelde en die door mijn collega, ofschoon geen groot liefhebber van de kunsten, beaamd werd, namelijk dat alleen in de muziek het genie zich al in de kindertijd openbaart, hoor Mendelsohn, maar ook Mozart en zo zondermeer nog talrijke voorbeelden. In geen andere kunstdiscipline zie je dat terug. Je kunt zeggen Rimbaud was er vroeg bij met zijn Bateau ivre, maar die gozer was nochtans reeds adolescent, met zaad in zijn kloten, geen kind meer.

Ceci n'est pas un bobinard

Witte chocolade en meringue, de nieuwe smaken, het is waarlijk genieten geblazen. En ondertussen kijken naar het huizenblok op de hoek van de Stationstraat en de Bergstraat. Gunus Doner kebab staat leeg. Het middelste pand heeft een woonbestemming. En in het pand op de hoek van de straat zit het trefpunt voor vrijwilligers. Vroeger trof je daar Maison Gonnie. Lang voor een bordeel gehouden. Toen ik een keer een kijkje van nabij nam bleek het een hoedenwinkel te zijn. Ook een verklaring voor die met blauwe glasverf geblindeerde ramen met daarin het gestileerde sexy hoofd van een dame met een kek hoedje op. Later, vanaf de Grebbedijk, zicht op twee zonnebadende schildpadden.

De stad van achteren

Fascinatie voor slordige stukjes binnenstad. Voor achterkanten van gebouwen met op de muren littekens van verdwenen gebouwen, gebouwen die gesloopt zijn en waarvoor in de plaats gekomen braakliggende terreintjes met gras en opschietend onkruid. Steegjes die tussen muren en afzettingen door kronkelen en niet zelden doodlopen. Overviews zijn waardevol. De rommeligheid vanaf een hoog punt overzien. Maar ook de daken op verschillende hoogteniveaus. Vooral de platte daken met lood bedekt, een goot en een regenpijp voor de waterafvoer. Alles grijs en grauw. Een steeg die uitmondt op een garage. Een teil met uitgebloeide paardenbloemen tegen de muur. Mannen die aan een motor sleutelen, en het beeld verstoren. Liefst geen levende zielen. Donkere luchten met een dreiging van regen daarentegen maken het plaatje compleet.

De ochtendstond heeft goud in de kont

Wat een ochtendwandelingetje oplevert:

Een torenvalk die door twee kraaien wordt verjaagd. Een kraai die door een kievit wordt verjaagd.

De meidoorn aan het smalle fietspad langs het water in volle bloei.

In de bebouwde kom een kat die de straat oversteekt en de schrille roep van een groenling die zich in het lover van een esdoorn schuilhoudt.

Een paar spatten regen.

graafmachine

Midden in het inundatiekanaal, op een soort van ponton, een grafmachine. Aangekoekte aarde en modderspatten verraden dat het geen moderne kunst betreft.

Voor de rest valt er weinig over te zeggen.